Hlín á Seychelles

2008-11-24T22:08:00.002+04:00

Föstudagur 24. október
Þennan dag byrjaði "Festival de Kreol" eða kreólahátíð sem stóð svo í viku. Þessi hátíð er haldin á allri Mahe (stærstu eyjunni) með alls konar uppákomum sem kynna kreóla menningu. Á þessum föstudegi voru haldnir tónleikar á leikvangi í Viktoríu (höfuðborginni) til að opna hátíðina og þar var spiluð tónlist innfæddra sem kallast seiga. Við þessa tónlist er svo dansaður sérstakur dans sem er líka kallaður seiga. Ég hef nú prófað að dansa þennan dans og það er sko ekkert grín, engar smá mjaðmahreyfingar og maður er alveg lafandi sveittur á eftir, en mjög skemmtilegt að horfa á flinkar konur dansa hann. Svo inní miðbæ var hellingur af básum þar sem seldur var kreólamatur, áfengi og alls konar minjagripir gerðir úr kókoshnetum, skeljum og ýmsu öðru einkennandi fyrir Seychelles. Við Bjarni og Þórdís skelltum okkur á tónleikana en byrjuðum samt á því að fá okkur að borða á básunum. Lise var að selja mat þarna og hafði verið að safna mat í frystikistuna sína í að minnsta kosti mánuð fyrir hátíðina. Hún vaknaði klukkan 4 á morgnana og byrjaði að elda, seldi allan matinn uppúr hádegi, kom svo aftur heim til að elda meira og seldi svo aftur allan matinn um kvöldið. Þetta gerði hún nánast alla vikuna enda græddi hún líka margra mánaða laun á þessari einu viku!

Laugardagur 25. október
Mamma og pabbi komu til Seychelles í tveggja vikna frí til þess að fagna fimmtugsafmæli mömmu. Það var rosalega gaman að hitta þau aftur eftir að hafa ekki séð þau í þrjá mánuði. Ég þurfti nú að byrja á því að ná stressinu úr þeim, sérstaklega mömmu, eftir allt kreppustandið heima og held ég að mér hafi tekist það mjög vel enda eftir að hafa verið hér svona lengi þá er ég orðin fáránlega afslöppuð. Fólk er svo hrikalega afslappað yfir hlutunum hérna og róleg í tíðinni og sem dæmi þá ganga þau afskaplega hægt og fyrst þegar ég kom hingað þá átti ég svo erfitt með mig, ég var manneskjan sem skaust á milli fólks og labbaði ótrúlega óþreyjufull á eftir þeim til að komast framúr, úff ég hef nú ekki ennþá getað vanið mig á að rölta svona hægt. Allavegana þá fórum við með mömmu og pabba á kreólahátíðina og kynntum þeim fyrir Lise og létum þau smakka matinn hennar, sem btw allir eru sammála mér um að er alveg dýrindis góður :)

Sunnudagur 26. október
Mamma var fimmtug þennan dag og þegar hún kom framúr um morguninn þá bíða hennar tvær gjafir. Önnur var frá mér þar sem ég gaf henni kreóla armband gert úr sverðfiski og "black wood", og hin var frá Bjarna og Þórdísi sem var veski gert úr skeljum sem notaðar eru til að framleiða svartar perlur hér á Seychelles. Mamma var mjög ánægð með gjafirnar og það var líka gaman að geta gefið henni eitthvað sérstakt héðan frá Seychelles. Í tilefni dagsins fórum við svo út að borða um kvöldið á veitingastað hér á Beau Vallon (þar sem ég bý) sem heitir Boat House og er með kreólskt hlaðborð. Maturinn var alveg rosalega góður enda át maður líka þvílíkt yfir sig, ótrúlegt hvað lítið er hægt að hemja sig þegar hlaðborð er í boði ;) Svo blikkaði Bjarni þjónana að útbúa smá köku handa mömmu og syngja afmælissönginn fyrir hana sem kom henni skemmtilega á óvart. Eftir þetta skelltum við okkur svo á spilavíti á einu hótelinu þar sem pabbi, Bjarni og Þórdís spreyttu sig á 21 (man ekki hvort spilið sé kallað eitthvað annað). Það kom nú enginn út í gróða en samt ágætis skemmtun fyrir tiltölulega lítinn pening :)

Miðvikudagur 29. október
Þetta miðvikudagskvöld var "Ladies night" á Tequila Boom skemmtistaðnum þar sem verið var að kynna Smirnoff og þemað var snjór (hehe ekki mikill snjór á Seychelles) svo allir áttu að mæta í hvítu. Við mamma og Þórdís ákváðum að skella okkur og meira og minna allir mættu í hvítum fötum svo það var mjög gaman að sjá yfir hópinn og allir í hvítu, sérstaklega þar sem það fer svörtu fólki svo vel að klæðast hvítu. Svolítið sérstakt að halda Smirnoff kynningu á miðvikudegi en það skipti okkur ekki miklu máli svo við duttum bara aðeins í það og dönsuðum fram eftir kvöldi :)

2008-11-20T18:45:00.004+04:00

Ég hélt að ég væri farin að höndla skorkvikindin hérna en það hefur komið í ljós að ég er far from it. Í fyrradag sat ég í sakleysi mínu inní stofu að vinna eitthvað í tölvunni þegar ég heyri svona af og til suð fyrir aftan. Í fyrstu nennti ég nú ekki að pæla í þessu, hélt þetta væri bara einhvers konar fiskifluga, en svo var þetta farið að stressa mig svolítið því suðið var háværara en fiskiflugurnar gefa frá sér. Svo á endanum stend ég upp til að kanna málið. Sé ég þá ekki vespu í glugganum hjá mér sem er á stærð við þumalputtan á mér!! Ég fæ alveg taugaáfall og hleyp inní eldhús að finna mér vopn, svo mjaka ég mér hægt og rólega að flugunni, sem er btw bak við gluggatjöldin, með plastflösku í annarri til að færa gluggatjöldin og eldhúsáhald í inni til að drepa skrímslið og svo með lak yfir höfði og herðar ef hún skildi nú byrja að ráðast á mig! Haha mér fannst ég svo fáránleg að ég bara varð að deila þessu með fleirum :) En svona til að ljúka sögunni þá tókst mér að drepa kvikindið og henda því út en ekki án þess að vera með brjálaða klígju allt kvöldið svo ég var með lakið yfir mér það sem eftir kvölds... Svo hægt er að segja að ég hafi ekki beint losnað við skordýrafóbíuna.

Sunnudagur 5. október
Systir bestu vinkonu hennar Shamilu var að fermast og bauð fjölskyldan hennar mér í ferminguna, ég hafði nú bara hitt þau tvisvar sinnum áður en fólk er svo opið hérna að það vildi endilega bjóða mér og það var bara gaman að því. Shamila dró mig í kirkjuna og ég held mér sé óhætt að segja að ég sé búin með kirkjuskammtinn næstu árin. Athöfnin stóð í tvær og hálfa klukkustund takk fyrir! Við Shamila stungum nú af eftir tvær og keyptum okkur að drekka því það var alveg steikjandi hiti inní kirkjunni, mér fannst það nú bara alveg ómannúðlegt af prestunum að láta fólk sitja á trébekkjum í þessum hita svona lengi. Eftir athöfnin var okkur svo boðið í hádegismat og þá uppgötvaði ég að við Shamila vorum einar af fáum sem fórum í kirkjuna því við vorum fyrstar af öllum gestunum. Og ekki nóg með það að þá ljáðist Shamilu að segja mér að taka með mér minna fín föt, svo ég sat þarna í alltof fínum kjól innan um fólk í bolum og stuttbuxum. Don´t get me wrong, ég er vön því að vera stundum overdressed en það er nú takmörk fyrir því hversu overdressed! Hvarflaði ekki að mér að fólk væri ekki fínt í fermingarveislum eins og hér heima. Allavegana í matnum þá var fermingarbarnið látið byrja en svo var ég látin vera næst að fá mér að borða af því ég væri nýi gesturinn, og þetta er alltaf gert í boðum hérna, einhvers konar kurteisisvenja.

Mánudagur 6. október
Bjarni og Þórdís, frændi minn og frænka, komu til Seychelles. Það var voða notalegt að hafa aftur félagsskap í húsinu og ekki nóg með það að þá er Þórdís svo dugleg að elda að ég losnaði alveg við það í heilan mánuð. Hún bauð uppá alveg dýrindis máltíðir svo þetta var algjör hátíð fyrir mig því, eins og vinkonur mínar hérna við hliðiná hafa oft skammað mig fyrir, þá er ég mjög löt í eldhúsinu. Ég vil nú samt benda á að það er allt annað að elda mat heima heldur en hér, eldhúsáhöldin öðruvísi og sum frekar gamaldags. En Þórdís býr yfir mörgum kúnstum í eldhúsinu sem hún var dugleg að kenna mér, og þá sérstaklega sýndi hún mér hvernig á að baka pönnukökur sem ég hef ósjaldan bakað eftir að þau fóru :)

Föstudagur 10. október
Bjarni flutti með sér alíslenskt lambalæri sem hann bauð svo Robin og félögum uppá í partýi heim hjá bróður Robins, William. Þetta var mjög skemmtilegt partý og voða notalegt að geta setið svona úti án þess að hafa áhyggjur af veðrinu. Þegar við fórum svo heim vorum við orðin vel drukkin og Bjarna fannst það allt í einu svo fyndið að hringja heim í Dominos og panta pizzu. Svo þegar strákurinn hjá Dominos segir sækja eða senda þá svoleiðis springur hann Bjarni úr hlátri og biður þá um að hafa pizzuna extra heita, hehe.

Laugardagur 11. október
Daginn eftir vorum við dauðuppgefin eftir partýið og væn þynnka í fólki, og btw ströndin er góður þynnkubani :) Og um kvöldið þegar við erum öll nánast farin að geyspa golunni þá hringir Robin til að bjóða okkur með þeim á skemmtistað, Tequila Boom, sem hafði borist uppí tal í partýinu. Svo við ákváðum að skella bara í okkur kaffi og svo rommi og kóki og fara út að tjútta. Ji ég hafði ekki upplifað svona mikið action síðan á Íslandi! Okkur fannst nú ótrúlegt hvað við vorum fljót að koma okkur í stuð aftur. Staðurinn er ágætlega stór, álíka og Nasa, og við stelpurnar og Bjarni dönsuðum allt kvöldið :) á meðan hinir karlmennirnir í hópnum stóðu við barinn. Það var svo heitt þarna inni og víst ekki allar loftræstingar í gangi svo við vorum svoleiðis lekandi af svita eftir kvöldið. Mér fannst nú voðalega sérstakt að inná staðnum var (strippara)súla þar sem margar stelpur spreyttu sig og Bjarni, hehe.

Sunnudagur 12. október
Daginn eftir þetta vöknuðum við svo klukkan 11 því okkur var boðið í hádegismat til Lise. Þórdís hafði beðið hana um að kenna sér að elda kreóla mat svo hún leyfði okkur að fylgjast með eldamennskunni, sem var mjög gaman því hún er með eldhús eins og veitingastaður. Okkur var boðið uppá bjór og rósavín svo þetta var þriðji dagurinn í röð sem við drukkum sem var aðeins of mikið af því góða :) Hún eldaði handa okkur súpu í forrétt sem var gerð úr tac tac, litlir skeljakrabbar sem finnast undir sandinum á ströndinni, sem við týndum deginum áður. Ég hef séð marga innfædda vera að týna tac tac á ströndinni, sem eru svo notaðir í svona súpu eða pastasalat, mjög sniðugt. Súpan var fín en krabbarnir sjálfir fannst mér ekki góðir :/ Aðalrétturinn var alveg þriggja rétta, fiskur, kjúklingur og svínakjöt. Svo var eftirréttur sem var svo góður, þá tekur hún sætar kartöflur (hvítar en ekki rauðar eins og heima) og það sem kallast coco jam, sem er einhvers konar rót, og sýður þetta uppúr kókosmjólk sem hún býr sjálf til með því að skafa innan úr kókoshnetu, saxar kókosinn niður, hellir vatni yfir og kreistir svo mjólkina úr. Mjög merkilegt að fylgjast með henni gera þetta :) Síðan hellir hún vanilludropum yfir og þá er kominn þessi dýrindis eftirréttur,mmmmm.

2008-11-16T22:17:00.002+04:00

Nú er ég bara alveg að fara að koma heim! 11 dagar to be precise ;) Get ekki beðið. Sem þýðir að ég þarf að spýta í lófana með bloggið...

Mánudagur 22. september
Þennan morgun byrjaði ég að kenna hjá SIT og heitir hópurinn Telecommunications Engineering og ég er að kenna þeim advanced mathematics eða hluta af því námskeiði. Ég fékk að velja að kenna þeim trigonometry sem er my favourite, sem sagt sínus og kósínus :) Lúði Hlín, I know. Þetta hefur verið svolítið meira challenge en heima að því leitinu að ég þarf að búa til allt kennsluefni og próf sjálf. Svo líka sú staðreynd að ég kenni á ensku sem ég hef komist að gengur ekki ef ég er eitthvað þreytt því þá bara man ég engin orð og fyllist frustration yfir að geta ekki sagt allt sem ég hefði viljað, yfirleitt hlutir sem eru kannski irrelevant, mér finnst bara svo gaman að segja allt sem ég veit ;) Anyways ég hef líka verið að strögglast við að skilja nemendur mína því fólkið hérna talar ekkert sérstaklega góða ensku því framburðurinn þeirra á enskunni er svo rangur stundum, sem mér finnst pínulítið einkennilegt því þeim er kennd enska frá 6 ára aldri og kennt á ensku frá 8 ára aldri. Ég hef heyrt að fólk sé óánægt með að krökkunum sé kennt á kreóla í 6 og 7 ára bekk en svo er skipt yfir í ensku í 8 ára bekk. Þetta virðist allavega ekki ganga upp miðað við hvað margir hér eru slappir í enskunni. Anyways þrátt fyrir þetta þá hefur kennslan gengið mjög vel, challenge að kenna eingöngu strákum því á þessum aldri er erfitt að halda strákunum við efnið en ég held ég græði á því að vera ung kona því flestir hinir kennararnir eru karlmenn, og hef ég heyrt að það séu mikil agavandamál í tímum hjá mörgum þeirra. Ég hef nú alveg þurft að skammast í strákunum en það var nú aðallega vegna þess að flestir þeirra féllu á fyrsta prófinu mínu, úps. En þá breytti ég bara um taktík svo seinna prófið kom miklu betur út!

Föstudagur 26. september
Hér byrjaði ég að kenna hinum tveimur bekkjunum mínum, annar kallast Electronics Servicing og hinn Mechanical Engineering. Ég er að kenna þeim miklu meiri basic stærðfræði eins og algebru og svona, svo það var minna challenge að búa til kennsluefnið en meira challenge að ná áhuga þeirra, þá sérstaklega mechanical því slugsar sækjast víst í þann bekk. Og já það hefur verið challenge því stór partur þeirra er að falla á prófunum hjá mér, meðan hjá electronics bekknum eru flestir að ná og fá þó erfiðara próf. Oh well, ég reyni mitt besta að kýla þá áfram og alveg ótrúlegt hvað ég hef gaman af þessu :) Mér finnst ekki leiðinlegt að kenna þessum aldri 16 til 20 ára, því maður fær ekki þennan hroka frá nemendum sem ég upplifði þegar ég var að kenna dæmatíma upp í háskóla.

Fimmtudagur 2. október
Þennan dag fór ég á kennarafund uppí skóla og það var sko áhugavert! Kennararnir nöldruðu alveg ótrúlega mikið á þessum fundi og sýndu skólastjóranum og yfirkennurum enga virðingu, mættu of seint á fundinn margir þeirra, símarnir þeirra voru að hringja, sumir jafnvel sofa á þessum fundum. Ég verð að segja að ég er ekkert hissa að það séu agavandamál í tímum því kennararnir voru ekki gott fordæmi... Svo var ég svo hissa á einu, kennararnir áttu að vera búnir að skila einhverjum skýrslum, og skólastjórinn var að reka á eftir þeim, og kennararnir komu með ótrúlegustu afsakanir fyrir að vera ekki búnir að skila þeim, tölvan mín bilaði, bla bla bla, þeir hefðu alveg eins getað sagt að hundurinn át skýrsluna. Oh well skólinn er nýr, 3 ára ef ég man rétt, og enn verið að koma skipulagi á hluti svo ég vil sem minnst tjá mig um mínar skoðanir á fyrirkomulaginu þarna.

Föstudagur 3. október
Teacher´s day heitir þessi dagur og þá fagna allir kennarar á Seychelles með því að fara út að borða eða með barbeque á ströndinni. Þar sem það var mjög gott veður þennan dag (reyndar eins og flesta daga) þá var haldið barbeque á ströndinni. Og váááá margir kennaranna duttu sko í það! Ég fór nú ekki á neitt svakalegt fyllerí því ég vildi nú ekki alveg fara að sýna þá hlið á mér svona nýbyrjuð. En ég var nú orðin ágætlega tipsy þegar ég fór heim um kvöldið og var það eflaust SIT brugginu að kenna, eitthvað sem nokkrir kennarar mölluðu saman og buðu fólkinu uppá, ég held ég hafi fundið tequila bragð af drykknum. Það sem mér fannst svolítið skemmtilegt að það virtist sem vantaði meiri mat því nokkrar konur fóru niður á strönd og vinkuðu fiskimönnum til að kaupa fisk á grillið, þægilegt! Annað sem er svolítið merkilegt er að á ströndunum hérna eru engin salerni, því nú er þetta mikið ferðamannasvæði. En þetta þýddi það að maður þurfti bara að finna sér runna á afviknum stað til að pissa, ekki það að maður sé ekki vanur slíku á fyllerís útilegunum heima. Anyways svo tók ég strætó heim sem er nú yfirleitt ekki mjög skemmtilegar ferðir en í þetta skiptið var það ljúfasta strætóferð sem ég hef farið (SIT bruggið kom vel að notum þarna) ;)

It´s Official

2008-11-10T16:27:00.003+04:00

Ég held mér sé óhætt að segja að það sé official að ég sé latasti bloggari ever. En ég hef samt sett mér það markmið að ljúka við ferðasöguna áður en ég fer heim :) Svo þið megið búast við löngum færslum næstu vikurnar, hopefully...

Sunnudagur 7. september (fyrir 2 mánuðum síðan, úff)
Sunnudagsmorgunin ákvað ég að fara með Shamilu í kirkju. Nú eru 90% Seychelles-búa kaþólikkar svo ég var forvitin að sjá hvernig messa fer fram hjá þeim. Svo er Shamila líka svo kirkjurækin að hún missir af mesta lagi 5 sunnudagsmessum á ári! En ég held mér sé óhætt að segja að messa hjá kaþólikkum er alveg jafn boring og messurnar heima, og það bætti ekki að öll messan var á kreóla svo ég fékk ekki einu sinni að hlusta á Guðs orð, hehe :) Ég tók þó eftir nokkrum hlutum sem voru athyglisverðir, eitt var það að kirkjan er mjög hrörleg, og á það við fleiri kaþólskar kirkjur hér á Seychelles. Einnig var það að mjög lítið af skrauti og prjáli voru í kirkjunni og miðað við að þetta er kaþólsk kirkja þá er það mjög óvanalegt. En til að styrkja uppbyggingu kirkjunnar þá voru safnbaukar látnir ganga á milli kirkjugesta við lok messunnar.

Mánudagur 8. september
Þær Hildigunnur og Sylvía frá Námsgagnastofnun komu til Seychelles þennan mánudag og gistu í húsinu með mér í tvær vikur. Þær komu hingað til að heimsækja grunnskólana og ræða við kennara um notkun á tölvunum við kennslu. Einnig komu þær hingað til að ræða þann möguleika að þýða námskerfi frá Námsgagnastofnun á kreóla fyrir yngstu nemendurna. Ég ætla nú ekki að fara út í það hvað kom út úr þessum viðtölum en verið er að vinna í að setja tölvukennslu sem hluti af námsskránni hjá grunnskólum, og með þessari tölvugjöf þá hjálpar það án efa mjög mikið.
Annars var mjög gaman að hafa félagsskap hér í stóra húsinu og geta leyft sér að túristast meira og leyfa sér meiri lúxus eins og að fara út að borða :)

Fimmtudagur 11. september
Ég fór með í nokkrar skólaheimsóknir sem er svo sem ekki í frásögur færandi nema að í einum skólanum, sem var sérskóli, tók kaþólsk nunna á móti okkur. Það sem mér fannst svolítið merkilegt var að hún vildi ekki taka í höndina á Bernard, heldur bara á mér, Hildigunni og Sylvíu og hefur það verið útaf því að hann er karlmaður. Ég veit að þetta tengist eitthvað með holy virgin en mér finnst þetta nú voðalega hallærislegt en ég hef passað mig vel á því að vera ekki að tjá mig um trúmál hér og held ég sleppi því líka hér á blogginu.
En nóg um það, annars sá ég líka annað, í einni heimsókninni, sem ég hef aldrei séð áður, svartan albínóa. Þetta var lítill strákur og hann var með útlit innfæddra, sem sagt hrokkið hár og þykkar varir en alveg hvítt hár og snjóhvíta húð, æi litla greyið, hann var svo mikil dúlla! Og merkilegt nokk, ég sá annan svartan albínóa í dag (10. nóv), fullorðna Seychellois konu með snjóhvítt hár og húð. Skrítið að hafa séð tvo á svona lítilli eyju, hélt að albínóar væru sjaldgæfir.

Föstudagur 12. september
Þessi föstudagsmorgun var morgun of total failure... Í sérskólanum sem við heimsóttum kom í ljós að serverinn þeirra væri niðri, og að prentari og mús væru biluð. Svo ég bauðst til að koma og sjá hvort ég gæti lagað eitthvað. Oh man, nú ætlaði ég sko að sanna mig! Ég byrjaði á því að kíkja á serverinn þar sem ég hafði fengið leiðbeiningar frá honum Halldóri sem sá um uppsetningu á serverunum. En það gekk ekkert sama hvað ég reyndi. Svo kíkti ég á prentarann og komst að því að það þyrfti að hreinsa hann en til þess þyrfti að fara með hann niðrí menntamálaráðuneyti þar sem hann myndi liggja um óákveðinn tíma (hugsanlega aldrei skilað aftur). Svo ég reyndi að hreinsa prentarann en verð að viðurkenna vanþekkingu mín þar. Svo kannaði ég músina en gat ekkert gert þar heldur og með engin svör við neinu. Svo lítið fór fyrir því að geta sannað sig fyrir þessum karlrembum :S Oh well, tölvur hafa sjaldan verið vinir mínir. Ef það eru einhverjir úr rafmagns- og tölvuverkfræði að lesa þetta þá bið ég þá um að disregard this vinsamlegast ;)
Anyways eftir skólaheimsóknir tókum við rúnt um eyjuna og komst ég að því að hægt er að keyra hringinn á 3 tímum, þetta er svo lítið, hehe :)

Laugardagur 13. september
Um hádegisbilið ákváðum við dömurnar að skella okkur á grænmetis- og fiskimarkaðinn í bænum til að kaupa í matinn. Við ætluðum að hafa kjúkling í matinn en hann fékkst hvergi svo við ákváðum að kaupa fisk í staðinn, btw þá var fiskurinn að klárast svo við þurftum að kaupa 5 stk. Það þýðir ekkert að ætla að versla í matinn hér eftir hádegi því þá er bara allt búið! En Hildigunnur og Sylvía tóku sig bara til og verkuðu fiskinn hérna heima og skelltu honum svo heilum í ofninn fylltan af ávöxtum og grænmeti og þetta var bara hin fínasta máltíð :)
Svolítið skondið að segja frá því að við reyndum að kaupa lime á markaðnum til að setja á fiskinn en ákváðum að þar sem við gætum bara keypt 10 stk á 10 rúpíur (100 kr.) en ekki 3 stk eins og við vildum að þá keyptum við ekki lime. Þegar heim var komið áttuðum við okkur á því hvað það væri merkilegt að við skildum ekki týma að kaupa 10 lime á 100 kr en hefðum keypt 3 á sama verði, hehe, bara af því við máttum ekki kaupa 3 stk. Svona geta nýir staðir ruglað mann ;)

Sunnudagur 14. september
Við fórum í ferð á eyjarnar Praslin og La Digue sem eru næst stærstar á eftir Mahe (þar sem ég bý). Á sunnudeginum rúntuðum við aðeins um Praslin og sáum alveg ótrúlega fallega strönd, sem er víst talin ein af 10 fallegustu ströndum heims! Svo tókum við göngutúr um þjóðgarð sem heitir Valle de Mei. Það var alveg ótrúlega magnað að ganga þarna um því maður var bókstaflega kominn inní miðjan frumskóg. Í skóginum er að finna kókostré sem heitir Coco de Mer og þau bera stærstu fræ í heimi. Það sem er líka mjög merkilegt við þessi fræ er að til eru bæði karlkyns og kvenkyns fræ og þau líta út eins og "human private parts" hehe ;)

Mánudagur 15. september
Við fórum yfir til La Digue og þar sem sú eyja er enn minni en Praslin að þá er ekki mikið um bíla þar heldur ferðast fólk bara um á hjólum. Svo aðal fúttið er að leigja sér hjól og rúnta um, sem við að sjálfsögðu gerðum. En ég get alveg sagt ykkur að þar sem ég hef ekki hjólað í u.þ.b 10 ár þá gat ég ekki setið í marga daga á eftir! Eitt sem var mjög fyndið er að leigubílarnir eru kerrur sem dregnar eru af uxum (eða voru það naut, hver er munurinn? úff klár Hlín), hehe. Samt algjört rip off því túristarnir falla algjörlega fyrir þessu og láta draga sig á þvílíkt óþægilegum kerrum fyrir offjár á hótel sem tekur 5 mínútur að labba á. Ha ha það er sko lítið mál að svindla á túristum...

Jæja læt þetta gott heita í bili, vonandi bara nokkra daga ;)

Mamma fimmtug í dag :)

2008-10-26T18:34:00.004+04:00

Hún á afmæli í dag

hún á afmæli í dag

hún á afmæli hún mamma

hún á afmæli í dag

Til hamingju með fimmtugasafmælið mútta mín :)

Mamma og pabbi komu til Seychelles í gær þar sem hún mútta mín ákvað að halda uppá fimmtugsafmælið með ferð hingað og hitta sína langþráðu dóttur ;) Ég stóð á flugvellinum og sagði aftur og aftur við sjálfa mig að nú mætti ég ekki fara að skæla þegar ég sæi þau. Það verður nú að viðurkennast að það tókst ekki alveg, mér leið eins og ég væri 10 ára aftur þegar ég sá þau, fékk alveg kökk í hálsinn og knúsaði þau í bak og fyrir. Svo sagði mamma mér að hún hefði verið að segja það sama við sjálfa sig á leiðinni hingað að nú mætti hún ekki fara að gráta þegar hún sæi mig, hehe like mother like daughter.

Annars er ég alveg agalega lélegur bloggari, en ég skal reyna að koma með næstu bloggfærslu mjög fljótlega!

2008-10-05T19:50:00.003+04:00

Ég var búin að lofa að vera duglegri að blogga og þar sem mér sýnist ég eiga nokkra aðdáendur þá verð ég nú að standa við mitt ;)

Áður en ég held áfram þá ætla ég aðeins að segja frá verkefninu sem dreif mig hingað til Seychelles og hvert var upphaflega planið. Þetta byrjaði sem sagt allt þannig að hann Guðmundur Hólmsteinsson, sem er forstöðumaður tölvudeildar Íslenskra aðalverktaka, fór hingað til Seychelles "on holiday" með fjölskyldu sinni þar sem hann uppgötvaði að tölvur voru af mjög skornum skammti í grunnskólum og tölvuþekking hér almennt ekki mikil. Einnig voru þær tölvur sem voru í lagi að keyra á Windows 95 og að meðal tali var 1 til 2 tölvur á hvern 500 manna skóla, úff. Ástæðan fyrir þessu er að Seychelles eru mjög fátæk þjóð hvað varðar gjaldeyri og því er innflutningur mjög lítill (eins og sem dæmi að stundum fæst bara ekki mjólk í heila viku). Guðmundur hugsaði nú sitt og þegar heim var komið þá fór hann að grenslast fyrir um hvort einhver fyrirtæki væru hugsanlega að endurnýja tölvurnar hjá sér (því Íslendingar endurnýja tölvur mjög regluglega). Hann komst að því að Hafnarfjarðarbær væri að endurnýja tölvur í öllum grunnskólum svo Guðmundur samdi við bæinn um að fá gömlu tölvurnar til að gefa til Seychelles. Svo ákveðið var að börnin í Hafnarfirði gæfu tölvurnar sínar til barnanna á Seychelles. Síðan fengust ýmis íslensk fyrirtæki til að styrkja verkefnið og á endanum var fyrsta sendingin komin hingað í lok 2006. Síðan hafa önnur fyrirtæki eins og Glitnir (blessuð sé minning hans) að endurnýja tölvur hjá sér svo á endanum voru allir grunnskólar Seychelles komnir með tölvur. Nú hafa komið í ljós önnur vandamál, menntamálaráðuneytið er að draga saman hjá sér sem þýðir að ekki er lengur mannskapur af tæknifræðingum til að anna þeim tölvuvandamálum sem eru að koma upp í skólunum. Því kom upp sú hugmynd að gera helpdesk sem mun sinna þessum eftirspurnum. Þar kem ég inn. Hugmyndin var sú að ég og Robin myndum vinna í því að skipuleggja þetta helpdesk og svo frændi minn, Bjarni, þegar hann kemur (sem er btw á morgun :D og hann og kona hans Þórdís munu vera hérna í mánuð).
Ásamt þessu átti ég að vera að kenna stærðfræði í SIT til þess að fá vasapening frá ráðuneytinu og hugsanlega vinna eitthvað fyrir Cables and Wireless því ég bý í húsinu þeirra alveg frítt, þeir eru stærstu styrktaraðilar verkefnisins frá Seychelles. Jæja höldum áfram með söguna.

Miðvikudagur 27. ágúst 2008
Nú voru komnar tæpar 3 vikur síðan ég kom til Seychelles en ég þjáðist enn af rosalegri heimþrá og var farin að pæla að stytta ferðina mína um mánuð þar sem ekkert virtist ætla að ganga upp hvað varðar vinnuna og verkefnið. Ég hafði ekki enn heyrt frá SIT (þar sem ég er núna að kenna) og Robin var ekkert að gera hvað varðar verkefnið. Og hérna þá virka hlutirnir ekki þannig að ég geti bara farið sjálf og reddað hlutunum því það myndi enginn taka mig alvarlega, því þurfti ég á Robin að halda til að geta komið einhverju í verk. Einnig hafði ég alveg treyst á Robin til að kynna mig fyrir fólki og hugsa um mig hérna en hann hafði aðeins kynnt mig fyrir nágrönnum mínum (Guði sé lof fyrir það) og svo var ég ekki búin að heyra í honum í viku! Ég var því orðin frekar einmana og hafði ekkert fyrir stafni. Ég ákvað því að láta Robin vita að ég væri að pæla að stytta ferðina og segja honum frá því að þetta væri ekki að ganga upp eins og staðan væri. Hann varð voðalega pirraður og fúll fyrst og sagði að þetta gæti skapað heljarinnar vandamál (ég gat nú ekki séð hvert vandamálið var því ég var búin að vera aðgerðalaus í 3 vikur svo ekki virtist vera mikil þörf fyrir mig). En hann sá svo að sér um kvöldið og hringdi í mig og lofaði bót og betrun, og ætlaði að fara að koma hlutunum í gang.

Fimmtudagur 28. ágúst 2008
Ég hitti síðan Robin daginn eftir og við ræddum málin og hann hjálpaði mér að versla í matinn, því ég get sagt ykkur að það er ekkert grín að versla í matinn hérna og þurfa svo að drösla öllu í troðfullan strætó! Og ekki nóg með það að vegna innflutningsástands hér þá þýðir ekkert að fara með innkaupalista því ef maður er heppinn þá fær maður helminginn af því sem stendur á listanum :) Ég verð að segja að það er svolítið magnaða að upplifa þetta, þýðir ekkert að drekka bara Coke eða Pepsi því stundum fæst bara annað en ekki hitt ;) Anyways eitt mjög svo fyndið sem ég sá þennan dag, ég fór með Robin á bensínstöð þegar ég tók eftir því að maðurinn sem vann við að dæla á bílana var með gullhring (allavegana virtist vera gull) á hverjum einasta putta og að minnsta kosti 5 gullkeðjur um hálsinn, hahaha. Mér fannst það ekki alveg passa að vinna við að dæla á bíla og vera svo með gull á hverjum putta og það í vinnunni!

Föstudagur 29. ágúst 2008
Loksins heyrðist frá SIT og þá hringdi Robin í mig til að segja mér hvernig kennsla ætti að vera. Ég ætti sem sagt að kenna á mánudögum frá 8 til 10 um morguninn og svo aftur frá 13 til 15, svo á föstudögum frá 8 til 12. Nú var mér lofað í upphafi að við fengjum stundaskrána og námsefnið fyrst frá SIT til að skoða og fyrir mig að samþykkja. Svo hafði mér einnig verið lofað að tímarnir yrðu þannig samsettir að ekki kæmu svona bil í stundatöfluna því ég væri að vinna í öðrum verkefnum og einnig að aðeins 8 tímar á viku færu í kennslu plús undirbúning. Ég varð því frekar ósátt þegar Robin hringir í mig til þess að segja mér að svona yrðu hlutirnur og ég ekki einu sinni spurð álitis. Ég fann því frekjuna og femínistann koma upp og ég segi við hann þetta sé ekki það sem upphaflega var samþykkt og það að ég hefði átt að vera tekin með í þessar ákvarðanir því þetta væri nú einu sinni ég sem væri að fara að kenna ekki hann. Ég benti honum einnig á það að þetta væri meiri tími sem ætlast var til en samþykkt var. Robin varð alveg ofsalega fúll yfir þessu og sagði við mig "you gotta work with me here" (hann er víst ekki vanur að kvenmaður setji sig upp á móti honum). Ég var nú ekki sátt við þetta svar og frekar óánægð að gengið skyldi vera svona framhjá mér. Við skyldum því ekki í góðu og við höfum varla talað saman síðan. Ég ákvað því bara í samráði við Guðmund að ég færi ein að ræða við SIT og þá fóru hlutirnir loks að rúlla. Á fundinum kom líka í ljós að SIT hafði sent mér öll gögn fyrir mig að samþykkja en ekkert heyrt frá mér og þá kom í ljós að þau lágu á skrifstofunni hjá Bernard án þess að ég væri látin vita. Ég hef því þurft að díla við karlrembur hér og sem dæmi má líka sjá að Bernard og Robin senda aldrei email á mig, heldur er alltaf sent bara á Guðmund og þetta eru email sem mér viðkoma. Algjörlega óþolandi, en eftir að ég hafði samband sjálf við SIT og hætti að hafa endalausa milliliði sem reyna að skipa mér fyrir verkum þá hafa hlutirnir gengið mikið betur. Ég vil líka alveg segja að þeir hjá SIT hafa komið mjög vel fram við mig frá því ég byrjaði og ég finn alveg að þar er borin virðing fyrir mér :) Ég var meira að segja spurð á kennarfundi núna um daginn hvort ég vildi eitthvað tjá mig um umræðuefni fundsins, en sú saga kemur seinna.

Laugardagur 30. ágúst 2008
Nú ætla ég að segja ykkur frá aðeins skemmtilegri hlutum. Þennan laugardag var hátið sem kallast Regatta, hún er haldin niðri á strönd þar sem haldnir eru tónleikar og hellingur af básum út um allt að selja hitt og þetta. Nú var ein rokkhljómsveit að spila um kvöldið og spiluðu þeir ýmis lög eins og Pink Floyd, Brick in the Wall og Seven Nation Army með White Stripes og ji minn almáttugur hvað þeir fóru illa með þessi lög. Þeir bættu alltaf inn einhverjum auka takti svo það gjörsamlega skemmdi fílið, fólk er voðalega hrifið af Reggea hérna og mér virtist þeir vera að reyna að koma einhverju reggea fíl á þetta, úff hörmulegt!
Allavega, ég byrja að fá mér í glas og er svona rétt orðin tipsy og komin í fíling fyrir kvöldið þegar hátíðin er bara búin! Takk fyrir, þá var hún bara búin uppúr 10 og þá fara bara allir heim því það þarf að taka til fyrir hátíðina daginn eftir. Ja hérna, ég var sko ekki sátt að þurfa að fara heim þegar ég var komin í mega fíling. En áður en kvöldið var á enda þá tók ég eftir því að einn gaur er búinn að standa með vinum sínum heillengi rétt hjá mér og virðist vera að peppa sig uppí að koma og tala við mig, hehe. Ég ákvað nú að gera honum þetta aðeins auðvelt og gaf honum lítið sætt bros svo loks eftir miklar rökræður við sjálfan sig þá kemur hann og talar við mig. Ég ákvað nú að ég þyrfti að fara að kynnast fleira fólki svo ég læt hann fá símann hjá mér þegar hann spyr um hann. Síðar meir kom í ljós að það var ekki "smart move" hjá mér, hehe.

Sunnudagur 31. ágúst 2008
Daginn eftir þá fórum við (sem sagt ég, Shamila og fjö) aftur á Regatta þar sem Lise hafði eldaði mjög góðan hádegismat, redsnapper, gratíneraðar kartölfur og nautakarrýrétt, mmmmm... sem við fórum svo með niðrá strönd. Við héldum síðan áfram að drekka (því sunnudagseftirmiðdegi er aðal drykkjutími vikunnar!). Fyrri part dagsins var önnur rokkhljómsveit að spila, og hún var skömminni skárri en sú sem spilaði daginn áður. Þeir spiluðu svona heavy metal rokk og ég hafði ekki farið á rokktónleika lengi svo mig langaði bara að njóta tónleikanna, en þar sem hún Shamila er 15 ára og fílar ekki rokk þá var það frekar vonlaust, þegar maður er 15 ára snúast hlutirnir um það að sýna sig og sjá aðra ;) Oh well, ég rölti þá bara um og sýndi mig, haha.
Um kvöldið fékk ég svo sms frá gaurnum, sem er frá Mauritius, bara voða venjulegt sms svo ég var ekkert að velta mér uppúr því, en bíðið bara ;) Svo sendir hann mér frekar væmið sms um að hann geti ekki hætt að hugsa um mig, og ég hugsa nú með mér "ok rólegur ég hef bara talað við þig í 5 mínútur og búið... "

Mánudagur 1. september 2008
Jæja á mánudaginn fór ég niðrí SIT og komst að því að ég væri að kenna 3 bekkjum, og allir með 15 strákum og 0 stelpum, úff. Einn þeirra er svona vandræðabekkur segja þeir, mechanical engineering kalla þeir það, sem er samt ekki í sömu merkingu og við setjum í það heima. Þar þarf ég að kenna algjöran grunn í stærðfræði. Svo er ég að kenna electrical servicing sem eru svona aðeins klárari en mechanical hópurinn og þriðji bekkurinn er diploma bekkur í telecommunications og þar kenni ég advanced mathematics sem er mjög skemmtilegt því ég næ ágætlega að tengja stærðfræðina við practical hlutann hjá þeim :)
Eitt sem mér fannst mjög merkilegt að í reglum skólans stendur að stranglega bannað sé að ræða pólítik á skólalóð eða vera með einhvers konar fylgihluti tengda pólítík. Þetta er algjört kommúnista ríki... Svo er það víst í mínum verkahring sem kennara að passa að strákarnir séu girtir, hehe ég held nú síður, mér gæti ekki verið meira sama þó að 16, 17 ára strákar séu girtir eða ekki svo lengi sem þeir fylgjast með í tíma.
Um kvöldið fékk ég svo aftur sms frá dúddanum, þar sem hann sendi mér endalausar spurningar um mig, vildi fá að vita allt. Allt í lagi með það, en svo enda þessi sms á því að hann sendir mér alveg hrikalega væmið sms "Oh!!! Sorry I just forgot to tell u that u look like an angel in a paradise called Seychelles". Ji minn almáttugur, ég var lengi að pæla í því hvort gaurinn væri að gera grín að mér eða hvað og var hreint ekki heilluð. Ég spurði Shamilu hvort það sé eðlilegt að karlmenn hérna séu svona "sweet talkers" eins og maður kallar þá og hún segir að henni finnist þetta bara vera voðalega sætt, en fyrir mína parta þá fannst mér þetta bara vera patronizing.

Þriðjudagur 2. september 2008
Daginn eftir ákvað ég að vera bara hreinskilinn við strákinn og segi honum að ég sé ekki vön að talað sé svona við mig og þetta sé bara "too much". Hann kunni vel að meta hreinskilnina og tók ágætlega vel í þetta svo ég hélt þetta væri bara búið. But noooo, hann heldur áfram að senda mér sms daginn eftir svo ég þarf að eyða mörgum sms-um í að útskýra fyrir honum að við ættum bara að sleppa þessu, því hann vildi endilega hitta mig en ég hugsaði með mér að það væri ekkert sniðugt að fara ein að hitta einhvern gaur sem ég þekki ekki neitt.

Föstudagur 5. september 2008
Ég hélt loks að strákurinn hefði náð mjög svo augljósum skilaboðum frá mér en nei hann reynir enn og aftur að fá mig til að hitta sig svo á endanum varð ég að hætta að svara honum, ég var enn að fá sms frá honum viku seinna. Ég vil nú ekki að þið farið að misskilja þessa sögu sem eitthvað ego-trip frá mér ;) heldur vildi ég bara segja frá því hvað ég er að upplifa hvað varðar þessa hlið á menningu þeirra, allt öðruvísi en heima! Og ég hef eina sögu í viðbót hvað varðar svona hluti og sú er sko extreme en kemur síðar, stay tuned.

Framhald 2

2008-09-28T19:12:00.000+04:00

Ég verð víst að biðjast afsökunar á því hvað það er langt síðan ég bloggaði. Það var nóg að gera í september mánuði. Ég fékk tvær íslenskar konur í heimsókn fyrstu tvær vikurnar í september sem var mjög gaman. Þær heita Hildigunnur og Sylvía og koma frá Námsgagnastofnun og komu hingað til að taka viðtöl við grunnskólanakennara og sjá hvernig gengur hjá þeim að nota tölvurnar, sem sendar voru frá Íslandi, við kennsluna og ýmislegt annað og ég fékk voða mikið að fljóta með og gera smá rannsóknir sjálf :) Svo fórum við í ferðalag á tvær næst stærstu eyjar Seychelles sem heita Praslin og La Digue en sú saga verður að koma aðeins seinna. Lets continue with the serial ;)

Þriðjudagur 19. ágúst 2008
Ég ákvað þennan daginn að kíkja á karateæfingu hjá manni sem vinnur í menntamálaráðuneytinu sem ég kynntist í gegnum Robin. Hann er með svarta beltið og hefur verið að æfa í fjöldamörg ár. Nú er þetta ekki shotokan karate eins og ég er að æfa heldur kyoshirin karate ef ég man rétt. Þetta var nú svolítið sérstakt, dojo-ið þeirra (salurinn sem sagt) er eldgamall íþróttasalur sem er í svo mikilli niðurníðslu. Allavegana þá var ég nú bara að horfa á æfinguna, treysti mér ekki til að vera með ef þetta skildi vera einhver geðbilun því þetta voru allt meira og minna svartbeltingar. Ég hefði nú ekki þurft að hafa áhyggjur af því, æfingin fannst mér nú bara vera meira og minna upphitun (reyndar sat ég ekki alla æfinguna). Samt kannski er það ekki mitt að gagnrýna, sérstaklega þar sem þetta er annar stíll, en mér fannst vanta eitthvað í hreyfingarnar hjá þeim og þau grunnatriði sem mér eru kennd eins og að hafa bak og mjaðmir réttar, ekki vera alveg í lagi. En ég veit ekki, nú er þetta pínulítið samfélag með u.þ.b. 8 mismunandi karate stíla í 86.000 manna samfélagi, hehe mér finnst það svolítið skondið og ég tala nú ekki um pólitíkina sem er víst í kringum það hér, úff!

Miðvikudagur 20. ágúst 2008 Dagurinn byrjaði á því að ég var með kennslu á PowerPoint fyrir 6 starfsmenn ráðuneytisins og það gekk bara fínt. Ég bjó til alveg þvílíkt flottan PowerPoint fyrirlestur þó ég segi sjálf frá ;) Annars er ekki mikið um það að segja en ég vil þó nefna hér svolítið merkilega staðreynd. Hér á Seychelles reykir fólk inná skrifstofum sínum og það var frekar ógeðslegt að upplifa það í litlu skrifstofukompunni minni sem er btw ekki með neinum gluggum!
Um kvöldið fór ég síðan aftur á Bazar Labrin og þá smakkaði ég ýmislegt nýtt og skemmtilegt. Hún Lise, nágrannakona mín (það er víst ekki Liz eins og ég hef alltaf haldið) er að selja kreóla mat á þessum bazar og ég fékk að smakka nokkra rétti. Shamila og Samia hafa haft það fyrir sið að segja mér aldrei hvað er í matnum fyrr en ég er búin að smakka, hehe þær eru stundum eins og mömmur mínar hér. Allavegana þá réttir Shamila mér bakka af mat og lætur mig smakka einhverja stöppu sem mér fannst bara prýðisgóð, svo þegar ég spyr hana hvað þetta sé þá segir hún hákarl! Ég fékk nú alveg vægt sjokk því mér hefði aldrei grunað að mér myndi finnast hákarlastappa góð þar sem ég er nú ekki þekkt fyrir að vera hrifin af fiskmeti. Svo fékk ég líka nautakarrý sem var mjög gott en vel sterkt þó Samia hafi sagt við mig að þetta væri ekkert sterkt! Býst við að braglaukarnir okkar séu ekki alveg á sama leveli þegar kemur að styrkleika ;) Svo er annað sem er mjög vinsælt á þessum bazar, það er Vin de Coco eða kókosvín. Þessi drykkur er bruggaður hérna og á þessum bazar er hann bara seldur í kútum á pickup trukki. Ég verð nú að segja að ég var ekkert sérstaklega hrifin af þessu víni en það er víst voðalega vinsælt á þessum bazar.

Fimmtudagur 21. ágúst 2008
Þennan daginn komst ég að því að það var mikill misskilningur í gangi að ég ætti að vera að vinna í menntamálaráðuneytinu. Ég átti víst bara að vera að kenna í SIT fyrir ráðuneytið 8 tíma á viku en ekki vinna þar frá 9 til 5 alla virka daga eins og þeir voru að láta mig gera. Svo Guðmundur (aka Gummi), sem er sá sem hóf þetta verkefni hér, tók í taumana og leiðrétti þennan misskilning. Á þessum tímapunkti var ég líka farin að finna fyrir því hvað Bernard (sá sem ég var að vinna með í ráðuneytinu) og Robin voru orðnir bossy við mig og þegar það var komið á hreint að þeir væru samstarfsmenn mínir ekki yfirmenn þá fann ég femínistann og frekjuna brjótast fram. Sem dæmi veit ég ekkert hvar ég hef Bernard því eina stundina er hann að reyna að skipa mér fyrir en hina stundina er hann að bjóða mér að fara með sér í ferð á eyjarnar tvö alein að gista yfir nótt, eða í ferð suður á eyjuna, eða vill koma heim til mín til að ræða vinnuna! Ég veit ekki hvort maðurinn er að reyna að vera ofur almennilegur eða hvað en þegar hann bauð mér þessa hluti þá sagði ég nú bara að ég færi með konunum þegar þær kæmu og ég gæti nú bara komið niður í ráðuneyti til að ræða vinnuna. Þá sagðist hann þurfa að tékka schedulið fyrst, en svo komst ég að því að hann væri að skipuleggja nákvæmlega þessa hluti með konunum svo ég skil ekki alveg af hverju hann var að bjóðast til að skipuleggja sér ferðir með mér... Hmmm og eitt annað svolítið skondið að á tímabili hringdi hann alltaf í mig milli klukkan 5 og 6 á kvöldin til að segja mér að hann væri ennþá í vinnunni, hehe rosalega duglegur. En hann er ágætur kallinn og ég held við séum komin á sömu blaðsíðu núna.
Þetta kvöldið fór ég með Shamilu og fjö í pizzu til systur Lise og það var nú ekki í frásögur færandi nema af því þar var risa mölfluga á veggnum hjá þeim og ég eyddi mestum hluta kvöldsins í að horfa á hana og fullvissa mig um að hún væri ekki að fara á fljúga á mig...

Föstudagur 22. ágúst 2008
Föstudagskvöldið fór ég út að borða með Lise, Samiu og Shamilu og þá tók ég eftir á veitingastaðnum að uppá vegg var mynd af einhverjum manni og þá fattaði ég að ég hafði séð þessa mynd út um allt, inní hverri einustu skrifstofu í ráðuneytinu, inní hverju einasta herbergi í skólum, uppá vegg alls staðar. Þá er þessi maður víst forsætisráðherrann, mér finnst þetta einstaklega sérstakt og ég sæi það nú í anda ef mynd af Geir Haarde væri uppá vegg á veitingastöðum heima, ég held ég myndi missa matarlystina með fullri virðingu fyrir forsætisráðherranum okkar.

Ég er ekki búin að nefna það að umferðin hér er öfug, þ.e. eins og Bretarnir (þetta er gömul bresk nýlenda svo það er kannski ekkert skrítið). En þetta er í fyrsta skipti sem ég upplifi slíkt og mikið er erfitt að venjast þessu! Ég er ennþá í þvílíkum vandræðum með að vita hvert ég á að horfa þegar ég fer yfir götuna eða þegar ég sit í bíl og er alveg sannfærð um að maðurinn sé að keyra á vitlausum vegarhelming. Úff ég er sko búin að lenda í vandræðum útaf þessu, sérstaklega þegar ég var í London, þá leit ég oft inní kyrrstæðan bíl til að athuga hvort hann væri lagður eða hvort hann væri bara stopp útaf umferð og alltaf sá ég bílstjórasætið tómt og byrjaði að labba yfir götuna þegar bíllinn keyrir af stað. Mér bregður svo mikið og líður eins og þvílíkum lúða þegar ég fatta að bílstjórasætið er hinu megin. Og ótrúlegt hvað ég gerði þessi mistök oft!

Laugardagur 23. ágúst 2008
Loksins loksins þá datt stelpan í það. Það var reyndar alveg óvart. Robin bauð mér í grill með fjölskyldu og vinum, og einn vinur hans var svo hrikalega duglegur að passa að glasið mitt væri aldrei tómt og þar sem við sátum úti á ströndinni þá fann ég ekkert fyrir áhrifunum fyrr en Robin skutlar mér heim og ég lít í spegilinn og sé allt tvöfalt. Ég losnaði sem betur fer við þynnku en ég fékk smá þynnkubömmer yfir því að ég hafi hugsanlega verið orðin aðeins of hávær þarna undir lokin með fullt af fólki sem ég þekki lítið sem ekkert :/ En oh well, ég er þá bara fulla stelpan frá Íslandi ;)

Sunnudagur 24. ágúst 2008
Ég fékk Robin til að sækja mig daginn eftir grillið því úrslitleikurinn í handbolta var þennan daginn og mig langaði svo að horfa á hann (ég er btw aðeins með 2 stöðvar á cable tv-inu mínu eins og mér var lofað og 80% af sjónvarpsefninu er á frönsku eða kreóla). Ég hefði kannski betur sleppt því að horfa á hann því þetta var minn eini leikur sem ég sá af þessum Olympíleikum og eini leikurinn sem endaði illa, týpískt! En ég er rosalega stolt af okkar mönnum :)
Anyways eftir leikin þá fór ég með Robin og fjö á suðurenda eyjunnar þar sem vinur þeirra átti afmæli deginum áður og liðið var ennþá að djamma og djúsa daginn eftir. Já ég skal sko segja ykkur að Seychelles-búar kunna að djúsa! Fyrir mig var þetta nú ekkert sérstaklega gaman því þetta var allt meira og minna gamlir karlar á fylleríi og ég sat akkúrat á einhverjum haug af fiskineti og það var rugl mikið af flugum í kringum mig :/ Eins og þið vitið kannski þá eru öll flying objects (eins og Bylgja segir) ekki í uppáhaldi hjá mér og þá sérstaklega ekki fljúgandi kakkalakkar, þeir eru alveg nógu slæmir skríðandi, hrollur! En það skemmtilega við þessa ferð var að nokkrir gaurar tóku sig til og spiluðu kreóla tónlist á trumbur og sungu, það var mjög gaman heyra. Svo fór ég í göngutúr með Margrete (konunni hans Robins) og fleirum þar sem við sáum ýmislegt fallegt hér á eyjunni, t.d. var á einum stað allt fullt af litlum rauðum fuglum (allt í lagi ef þeir fljúga ekki of nálægt mér) og það leit út eins og skraut á grindverki og svo sá ég líka bænahof með virgin Mary styttu.

Jæja ég nenni ekki að skrifa meira í bili, ætlaði að klára ágúst mánuð því það er alveg að koma október en ég reyni að vera dugleg og klára það fljótlega. Femínistasagan er rétt að byrjar, more to come og fyrir þá sem hafa áhuga þá hef ég fleiri sögur af mínum samskiptum við karlmennina hérna, ji minn almáttugur, ég hef aldrei lent í öðru eins. Stay tuned ;)

Framhald

2008-09-09T11:03:00.007+04:00

Þriðjudagur 12. ágúst 2008
Þennan dag byrjaði ég að nota strætóinn hérna (eða Tata eins og þeir eru kallaðir á kreóla) og ji minn eini. Í fyrsta lagi þá eru strætóarnir svo gamlir og hrörlegir hérna að ég held að þeir munu hrynja undan manni hvað á hverju. Í öðru lagi þá á víst að vera til áætlun en mér þætti gaman að sjá hana því þeir koma bara þegar þeim sýnist og eiga að ganga á hálftíma fresti en það er svona meira stundum 20 mínútur, stundum 60 mínútur á milli þeirra, svo ef ég vil vera mætt eitthvert á réttum tíma þá er eins gott að leggja tímanlega af stað. Ég veit bara að hún Samia, vinkona mín hérna við hliðiná, þarf að vera mætt í skólann klukkan 8 og til þess þarf hún að vera vöknuð 5.30 á morgnana takk fyrir!
Annars gerðist ekki mikið þennan daginn, Shamila kom og hjálpaði mér að elda um kvöldið því fyrstu vikurnar þá eldaði ég bara núðlur, ekki næringaríkasti matur í heimi :/ Þær eru alltaf að skammast í mér hérna við hliðiná að ég sé löt því ég nenni ekki að elda, en þær ætlast til þess að ég eldi hádegismat líka, það er nú takmörk fyrir öllu segi ég ;)

Miðvikudagur 13. ágúst 2008
Svæðið sem ég bý á , Beau Vallon, er mikill túristastaður, mörg hótel og stærsta ströndin, svo alltaf á miðvikudagskvöldum er markaður sem kallast Bazar Labrin þar sem verið er að selja kreólamat og minjagripi. Á þessum fyrsta Bazar mínum þá smakkaði ég kókoshnetu í fyrsta skipti. Ég verð nú að segja að hún var frekar bragðlaus en þær eru víst misjafnar. Ég smakkaði líka það sem kallast banana chips og breadfruit chips, og það var nú bara hið besta snakk. Þá taka þeir bara banana og sneiða hann niður í örþunnar sneiðar og djúpsteikja, með breadfruit þá er það einhver ávöxtur sem þeir sneiða í litlar franskar og djúpsteikja. Innfæddir eru mjög hrifnir af öllu svona snakki. Og talandi um innfædda, matarsmekkurinn þeirra er mjög einkennilegur, þeir borða annað hvort ofsalæga væmin mat, t.d. er einhver rót hérna sem þau elda uppúr einhverju kaniljukki og ég fékk svo mikið sykursjokk þegar ég borðaði þetta fyrst, úff. Eða þeir borða ofsalega sterkan mat, t.d. eru chilli og karrý mjög vinsæl krydd hérna, stundum er bara heill chilli tekinn og settur ofan á matinn, fékk einu sinni fisk sem var með chilli og ég hélt bókstaflega að munnurinn á mér myndi brenna, úff. En á þessum Bazar er hún Liz nágrannakonan mín með bás þar sem hún selur mat og mmmmmm.... hún eldar svo góðan mat. Redsnapper er mjög vinsæll hvítur fiskur hérna og ég hélt ég mundi aldrei segja þetta um fisk en þetta er sko besti fiskur sem ég hef smakkað og Liz eldar hann snilldarlega! Hún og Shamila dóttir hennar kenndu mér síðan að elda eggaldin, þá er eggaldin skorin niður í sneiðar, síðan er hveiti, vatni og einhverju ýmsu öðru sem ég man ekki (ég og eldamennska erum ekki alveg komin á sömu blaðsíðu) blandað saman og síðan er sneiðunum díft í þetta og steikt uppúr olíu, mmmm rosalega gott!

Föstudagur 15. ágúst 2008
Þessi dagur var einhver hátíðardagur svo ég var í fríi og því ákváðum við Shamila að fara á ströndina saman :) og OMG ströndin er ÆÐI hérna! Ég gæti eytt öllum mínum stundum þar, enda er ég líka bara 2 mínútur að labba niðrá strönd ;) Eitt sem ég tók eftir á ströndinni er að gaurarnir hérna eru sko ekkert feimnir við að glápa, og stundum jafnvel fylgir eitt creepy "hello" með, hehe. Þá er víst sérstök tækni við þetta sem Shamila kenndi mér, just keep walking og sýna þeim engin viðbrögð. Mér fannst ég nú fyrst svolítið dónaleg því ég meina ef mar er að reyna að tala við einhvern og manneskjan lítur bara hina áttina og strunsar áfram, úff það væri sko dónalegt heima. En gaurarnir hérna kippa sér ekkert upp við það, gera bara ráð fyrir því að mar sýni engin viðbrögð...

Laugardagur 16. ágúst 2008
Liz og Shamila tóku mig með sér á markaðinn til að kaupa í matinn og það var mjög merkileg upplifun. Í fyrsta lagi þar sem Liz er kokkur þá hafði hún alveg einstaklega gaman af því að labba á milli og skoða grænmetið og fór jafnvel oftar en einu sinni á sama staðin, það var mjög áhugavert að fylgjast með henni :) Á þessum markaði eru sem sagt bændur að selja grænmetið sitt og fiskimenn að selja fiskinn sinn. Mér fannst nú frekar nasty að sjá fiskinn liggja bara þarna á borðunum og flugurnar sveimandi í honum og úff lyktin, ég er ofsalega viðkvæm fyrir vondri lykt svo ég kúgaðist næstum því :S Svo er líka svo merkilegt hérna að fara að versla í matinn, það er ekki hægt að búa til innkaupalista því að flestum tilfellum þá finnuru ekki það sem þú þarft og þá er bara að kaupa eitthvað annað, t.d. þá fékk ég jógúrt fyrst þegar ég kom hingað, svo er ég búin að gera dauðaleit síðan og mánuði seinn þá loks fékk ég jógúrt! Einnig var allt í einu bara til low fat mjólk og enginn safi, svo þið getið rétt ímyndað ykkur hvað það er erfitt að fá craving í eitthvað hérna því mar gæti þurft að bíða í mánuð með að fá þá, t.d. elska ég pepsi en það er bara búið að vera til kók hérna síðust tvær vikurnar og stundum hvorugt!
Um kvöldið var mér svo boðið með Liz og fjölskyldu í matarboð/partý hjá systur Liz þar sem ég gjörsamlega borðaði yfir mig. Ástæðan fyrir því var að hér er forrétturinn alltaf pastaréttur og svo kemur aðalréttur þar sem er alveg úrval af kræsingum, mér var réttur alveg hellingur af pastaréttinum og ég vildi náttúrulega ekki vera dónaleg og át það allt og var bara orðin södd þegar kom að aðalréttinum, úff. En Liz er alveg yndisleg, þótt hún tali ekki mikla ensku þá spyr hún mig alltaf reglulega "Are you ok" :) og Shamila sú 15 ára er svo vinsæl að ég held hún fái yfir 30 sms á dag takk fyrir! Hún er alltaf í símanum, ji minn eini ég hef aldrei kynnst öðru eins. P.s. efri myndin er af Shamilu(15 ára) og mér og neðri myndin af Samiu(19 ára) og mér.

Sunnudagur 17. ágúst 2008
Hér er mjög vinsælt að fara á piknik á ströndina á sunnudags eftirmiðdögum og djúsa, ég veit ekki af hverju það er svo vinsælt að djúsa hérna á sunnudögum því fyrir mér meikar það ekki sens því það er vinna daginn eftir en innfæddir hafa allavegana ekki miklar áhyggjur af því :) Þennan daginn fór ég sem sagt með Shamilu í piknik með vinkonu hennar og fjölskyldu og það var mjög skemmtilegt, kynntist nýju fólki, djúsaði og workaði tanið í leiðinni, reyndar var ég sú eina sem vildi sitja í sólinni kannski af augljósri ástæðu, innfæddir hafa ekki mikið við tanið að gera og sitja því í skugganum :) Þegar komið var undir lokin á þessari piknik þá var einn Indverji úr hópnum sem var orðin vel drukkin og var alltaf að reyna við mig, úff og blaðraði út í eitt á ensku en það skildi enginn orð af því sem hann sagði, mér heyrðist hann einu sinni vera að tala um stríð... því var eina ástæðan fyrir því að ég vissi að hann var að reyna við mig sú hann var alltaf að gera lélegar tilraunir við að leggja hendina sína á lærið á mér og ég með velheppnaðar tilraunir við að slá hana í burtu, en á endanum var ég orðin svolítið pirruð og dróg því Shamilu heim, omg.

Mánudagur 18. ágúst 2008
Þá er loks komið að hinni ógurlegu baráttu við kakkalakka. Ég sat í mínu mesta sakleysi inní stofu að borða núðlurnar mínar og horfa á sjónvarpið þegar ég sé út undan mér eitthvað svart koma labbandi undan sófanum, sem betur fer ekki þar sem ég sat. Ég lít til hliðar og sé þennan risa kakkalakka röltandi um og OH MY GOD þvílíkt ógeð, hann var svo stór að ég heyrði hann skríða, ég fæ alveg hroll upp bakið bara við að rifja þetta upp! Ég skræki eins og konum einum er lagið og á erfitt með að hugsa upp leið til þess að losna við kvikindið. Á endanum kemst ég að þeirri niðurstöðu að ég yrði að komast framhjá honum inní eldhús til að finna barefla og lemja hann til dauða, greyið. Svo tók það smá tíma í að peppa mig upp í að hlaupa framhjá honum en loks hefst það og ég finn barefli, sem var spaði úr stáli og byrja að lemja greyi kakkalakkann, já ég hef samúð með honum, finnst ekki auðvelt að drepa skordýr en ég var bara í svo miklu paniki að mér datt ekkert annað í hug. Þetta tók smá tíma en loks var hann dauður og ég henti honum út. Síðar sagði hún Sif frænka mér að þetta væri ekki góð leið því krammdir kakkalakkar laða að sér fleiri kakkalakka útaf lyktinni sem þeir gefa frá sér, ojjjj, svo ég geri þetta ekki aftur. Málið er bara að þeir fljúga hérna svo ég sé mig ekki alveg í anda reyna að góma þá og henda þeim aftur út, þeir gætu flogið á mig! Anyways þetta var hin svakalega kakkalakka saga og hef ég ekki lent í þeim aftur, 7 9 13!

Jæja þetta er nú orðin heillöng færsla aftur, eiginlega hissa á því að ég skuli hafa svona mikið að segja en femínista sagan kemur næst, þetta verður svona eins og í raunveruleikaþáttum þar sem alltaf er verið að auglýsa eitthvað atvik en svo kemur það ekki fyrr en næsta þætti og jafnvel þarnæsta þætti, stundum upprifjunarþáttur áður en atvikið er sýnt, og fólki er haldið í þvílíkri spennu en í rauninni verður maður bara pirraður og nennir ekki að fylgjast með lengur, moahaha :) To be continued...

Betra seint en aldrei

2008-09-06T10:45:00.005+04:00

Ég kom mér loks í að byrja að blogga um ferðina mína hingað til Seychelleseyja. Nákvæmlega á þessari stundu er mánuður síðan ég kom hingað og ekki seinna vænna að byrja að blogga. En ég vara ykkur við þessi fyrsta lesning verður svolítið löng :)

Föstudagur, 8. ágúst 2008
Ég lagði af stað eldsnemma um morgunin til að taka flug til London. Við mamma vorum búnar að vera ofsalega duglegar að gera ekki of mikið drama úr því að ég væri að fara en það verður nú að viðurkennast að þegar kom að því að kveðjast á Keflavíkurflugvelli þá byrjuðum við báðar á Sobfest 2008. Það var frekar vandræðalegt að labba framhjá öryggisvörðunum snöktandi eins og lítið barn. Ekki bætti það úr skák að þegar ég settist upp í flugvélina til London þá opnaði ég pakkann sem bróðir minn og kærasta hans gáfu mér, og ég fékk skýr fyrirmæli um að ég mætti ekki opna fyrr en í flugvélinni, þar var skrifblokk með löngu bréfi frá þeim um hversu mikið þau myndu sakna mín svo konan byrjaði aftur að snökta eins og lítið barn, úff.
Allavegana þegar til London var komið þá þurfti ég að bíða í um 9 klukkutíma eftir fluginu til Seychelles svo ég ákvað að taka lestina inní miðborgina. Ég er nú óttalega léleg þegar kemur að túrisma svo ég vissi ekkert hvert ég ætti að fara og endaði á Oxford Street þar sem mér tókst að sniffa upp risastóra CD/DVD búð þar sem ég alveg svitnaði við áreynsluna að kaupa ekki alla búðina :) Útsala á DVD er minn sjúkdómur! Það gerðist ekki mikið merkilegt í London en ég fór í stærsta rúllustiga sem ég hef á ævinni minni séð, ég trúi ekki að ég sé að viðurkenna þetta en ég varð lofthrædd í stiganum takk fyrir.
Flugið til Seychelles var nú alveg þokkalegt, svaf nánast allt flugið sem betur fer því þetta er 10 tíma flug. En gaurinn sem sat við hliðina á mér var frekar creepy, hann var alltaf að klóra sér út um allt sem endaði á því að ég var farin að klóra mér út um allt, en þegar hann fór svo ofaní buxurnar til að klóra sér í klofinu þá hélt ég nú að ég myndi ekki lifa flugið af :/

Laugardagur, 9. ágúst 2008
Ég lenti á Seychelles snemma morguns þar sem Robin, gaurinn sem á að sjá um mig hérna, sótti mig á flugvöllinn. Það var nú mjög sérstakt að hann var að hlusta á alveg einstaklega væmin ástarlög í bílnum sínum og mér fannst það frekar skrítið að sitja með honum í bíl að hlusta á þetta væl, hehe :)
Húsið sem ég gisti í er í stærri kanntinum, ég er með 3 svefnherbergi og 3 baðherbergi takk fyrir og stóran garð og meira að segja stórt hlið fyrir utan, ekki leiðinlegt :) Það er líka ofsalega fallegt hérna, eyjan Mahe er bara eitt stórt fjall og það er allt grænt frá toppi til táar. Strendurnar eru bara draumur, hvítur silkisandur og sjórinn tær og hlýr...
Um kvöldið var mér boðið í matarboð með Robin og fjölskyldu hans þar sem ættingjar og vinir voru að hittast og borða góðan mat og djúsa. Þetta kvöldið var sjávarréttarkvöld mér til mikillar hamingju eða þannig :/ ekki mikill aðdáandi sjávarrétta. En markmið mitt hér er að kynnast nýrri menningu og þar með talið nýjar matarvenjur svo ég neyddi mig til að smakka ýmislegt. Þetta kvöldið smakkaði ég kolkrabba og skelfisk held ég, og ég get alveg sagt ykkur það að mitt álit á sjávarréttum jókst ekki þetta kvöldið, úff. Robin reyndi svo að fá mig til að borða ostru en þá sagði ég hingað og ekki lengra, ég ætlaði sko ekki að fara að kasta upp fyrir framan alla á fyrsta kvöldinu mínu!

Mánudagur, 11. ágúst 2008
Ég byrjaði strax að vinna á mánudeginum, þá fór Robin með mig í menntamálaráðuneytið til að kynna mig fyrir fólkinu þar og svo fórum við í SIT (Seychelles Institute of Technology, notabene þetta er ekkert í líkingu við IT skólana í US, held þeir séu aðeins að misskilja nafnið hérna). Áður en ég kom hingað var samþykkt að ég myndi kenna stærðfræði í SIT svo ég fengi smávegis vasapening til að lifa af. En það varð einhver svakalegur misskilningur því skólastjórinn hélt ég væri komin til að laga serverinn þeirra, svo þegar ég bendi þeim á að ég sé komin hingað til að kenna en ekki annað þá vildu þeir að ég færi að kenna rafmagnsfræði. En þar sem ég hef enga reynslu við að kenna rafmagnsfræði þá sagði ég nú bara við þá að það væri stærðfræði eða ekkert og þetta vesen er fyrst núna komið á hreint og ég byrja ekki að kenna þarna fyrr en í lok september og þá stærðfræði eins og samþykkt var upphaflega.
En vesenið var ekki búið, ég lenti í þvílíkri frekju niðrí ráðuneyti eftir þetta sem vildi meina að ég ætti bara að gera eins og hún segir. Ég var svo miður mín eftir þetta allt saman að ég var næstum búin að brotna saman inná skrifstofunni hjá henni því ég var ennþá að díla við yfirþyrmandi heimþrá og þetta var svo sannarlega ekki til að bæta ástandið. Svo kom það í ljós að hún átti ekki að skipta sér af einu eða neinu sem mér viðkemur! Ég hef síðan lært það að ég þarf heldur betur að koma beini fyrir í nefinu á mér svo fólk muni ekki valta yfir mig hérna.
En þessi dagur var ekki allur slæmur, ég kynntist konu sem býr hérna við hliðina á mér, hún heitir Liz og á tvær dætur, Samiu (19 ára) og Shamilu (15 ára). Þær hafa verið alveg yndislegar við mig, hjálpað mér að koma mér fyrir, hjálpað mér að elda og taka til því vinnubrögðin hérna eru að mörgu leiti allt öðruvísi en heima, t.d. er skúringagræjurnar hérna mjög fornaldarlegar, lítill bambuskústur sem ég þarf að beygja mig yfir til að geta sópað og eldhúsgræjurnar eru ekki til að hrópa húrra fyrir, hehe. Svo daman hefur þurft að grafa upp húsmóðurina í sjálfri sér og get ég sagt ykkur að það var ekki auðvelt ;)

Jæja ég ætla ekki að skrifa meira í bili, to be continued... Í næsta pósti fáiði að lesa um dramatíska baráttu við kakkalakka og þegar Hlín uppgötvar femínstan í sjálfri sér, stay tuned :)